Menu

ข่าวความเคลื่อนไหว ผลวิจัยจากการทดลอง ของ สมุนไพร ชนิดต่างๆ

เมล็ดเจียมีผลลดน้ำหนักในผู้ที่มีน้ำหนักเกินและผู้ป่วยอ้วนที่มีภาวะเบาหวานชนิดที่2ร่วมด้วยได้

การศึกษาแบบสุ่มมีกลุ่มควบคุม และศึกษาแบบปกปิดทั้ง 2 ฝ่าย (double-blind, randomized, controlled trial) ในผู้ที่มีน้ำหนักเกินซึ่งมีค่าดัชนีมวลกาย (BMI) ระหว่าง 25-40 กก/ตรม. หรือผู้ป่วยโรคอ้วนที่มีภาวะเบาหวานชนิดที่ 2 (มีค่า HbA1c ระหว่าง 6.5-8.0%) ร่วมด้วย จำนวน 77 คน อายุระหว่าง 35 - 75 ปี แบ่งกลุ่มตัวอย่างเป็นกลุ่ม 2 กลุ่ม กลุ่มที่ 1 เป็นกลุ่มทดลองซึ่งรับประทานอาหารจำกัดพลังงาน (calorie-restricted diet) ที่มีเมล็ดเจียปริมาณ 30 กรัมต่อพลังงาน 1,000 กิโลแคลอรีของอาหารต่อวัน ส่วนกลุ่มที่ 2 เป็นกลุ่มควบคุมที่รับประทานอาหารจำกัดพลังงานที่มีข้าวโอ๊ตปริมาณ 36 กรัมต่อพลังงาน 1,000 กิโลแคลอรีของอาหารต่อวัน ทานติดต่อกันนาน 6 เดือน ภายหลังการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่างที่รับประทานอาหารที่มีเมล็ดเจียเป็นส่วนประกอบมีน้ำหนักร่างกายลดลงเฉลี่ย 1.9 ± 0.5 กก. ซึ่งลดลงมากกว่ากลุ่มควบคุมซึ่งมีน้ำหนักร่างกายลดลงเฉลี่ย 0.3±0.4 กก.อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนั้นกลุ่มที่รับประทานเมล็ดเจียมีขนาดรอบเอวและปริมาณของค่า ซีรีแอกทีฟโปรตีน (C-reactive protein) ซึ่งเป็นพารามิเตอร์ที่บ่งบอกความเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจ ลดลงมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเช่นเดียวกัน ทั้งกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีค่าอะดิโพเนคติน (adiponetin) เพิ่มขึ้นอย่างไม่แตกต่างกันทางสถิติ โดยเพิ่มประมาณ 6.5 ± 0.7% ซึ่งการเพิ่มขึ้นของสารนี้จะความสัมพันธ์กับการลดความเสี่ยงของภาวะดื้อต่ออินซูลินในผู้ป่วยเบาหวาน
สรุปได้ว่าการรับประทานเมล็ดเจียร่วมกับการควบคุมอาหารมีผลส่งเสริมการลดน้ำหนักและลดความเสี่ยงการเกิดโรคที่เกิดจากความอ้วน เช่น โรคเบาหวานได้

Nutr Metab Cardiovas 2017;27:138-46.

ข้อมูลอ้างอิงจาก : ข่าวความเคลื่อนไหวสมุนไพร : สำนักงานข้อมูลสมุนไพร คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.

1

2

3

4

5

6

บทความอื่นๆ

219

ฤทธิ์ของสาร
ฤทธิ์ของสาร Isoflavanquinone จากมะกล่ำตาหนู สาร Isoflavanquinone ที่แยกได้จากสารสกัดส่วนเหนือดินของมะกล่ำตาหนูด้วยคลอโรฟอร์มคือ abruquinone B และ abruquinone G สาร abruquinone B มีฤทธิ์ต้านเชื้อ  Mycobacterium tuberculosis  ที่เป็นสาเหตุของวัณโรค ด้วยความเข้มข้นต่ำสุดที่ยับยั้งเชื้อ = 12.5 มคก./มล. ต้านเชื้อ Plasmodium fulciparum ที่เป็นสาเหตุของโรคมาลาเรียด้วย IC50 = 1.5 มคก./มล. และเป็นพิษต่อเซลล์ KB และ BC cell lines ส่วนสาร abruquinone G มีฤทธิ์ต้านเชื้อ   Herpes simpl...

1543

ฤทธิ์ต้านการอักเสบของสารสกัดจากเนื้อและเยื่อหุ้มเมล็ดของผลฟักข้าว
ฤทธิ์ต้านการอักเสบของสารสกัดจากเนื้อและเยื่อหุ้มเมล็ดของผลฟักข้าวการศึกษาฤทธิ์ต้านการอักเสบของสารสกัดเอทานอลจากเนื้อผลและเยื่อหุ้มเมล็ดฟักข้าวในเซลล์macrophage RAW 264.7 ที่ถูกเหนี่ยวนำให้เกิดการอักเสบด้วย lipopolysaccharide (LPS) พบว่าสารสกัดจากเยื่อหุ้มเมล็ด ความเข้มข้น 0.5-2.0 มก./มล. มีฤทธิ์ต้านการอักเสบได้ดีกว่าสารสกัดจากเนื้อผล โดยยับยั้งไนตริกออกไซด์ เอนไซม์ inducible nitric oxide synthase (iNOS), cyclooxygenase-2 (COX-2), tumor necrosis factor alpha (TNF-α) และ interleukin-6 (IL-6)...

897

ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระในมันฝรั่ง
ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระในมันฝรั่ง และฤทธิ์ลดความดันโลหิตในผู้ป่วยความดันโลหิตสูงการศึกษาในผู้ที่มีสุขภาพดี 8 คน โดยให้รับประทานมันฝรั่งขนาดเล็กอบด้วยไมโครเวฟทั้งผิว 6-8 ลูก (ประมาณ 138 กรัม) ครั้งเดียว เปรียบเทียบกับผู้ที่รับประทานคุกกี้มันฝรั่งในปริมาณที่เท่ากัน พบว่ามันฝรั่งอบช่วยเพิ่มสารต้านอนุมูลอิสระในเลือดและในปัสสาวะ ในขณะที่กลุ่มที่รับประทานคุกกี้มันฝรั่งลดสารต้านอนุมูลอิสระในเลือดและในปัสสาวะ จากนั้นได้ทำการศึกษาแบบข้ามกลุ่มต่อในผู้ป่วยความดันโลหิตสูงจำนวน 18 คน โดยให้รับประทานมันฝรั่งม...

1355

ฤทธิ์บรรเทาอาการอาหารไม่ย่อยของสะระแหน่ญวน
ฤทธิ์บรรเทาอาการอาหารไม่ย่อยของสะระแหน่ญวนการศึกษาแบบแบบสุ่ม ปกปิดสองทาง (randomized double-blind placebo-controlled trial) ในผู้ป่วยที่มีอาการของโรคอาหารไม่ย่อยตามเกณฑ์วินิจฉัย Rome III จำนวน 100 คน สุ่มให้รับประทานแคปซูลสารสกัด 70% เอทานอลจากใบสะระแหน่ญวน (Mentha pulegium L.) ขนาด 330 มก. วันละ 3 ครั้ง หรือยาหลอก ร่วมกับการรับประทานยาฟาโมทิดีน (famotidine) ยาลดการหลั่งกรดในกระเพาะอาหาร วันละ 40 มก. เป็นเวลา 2 เดือน พบว่าสารสกัดจากใบสะระแหน่ญวนสามารถบรรเทาอาการโดยรวมของโรคอาหารไม่ย่อยได้อย่างมี...

1073

ผลในการลดน้ำหนักของชาผู่เอ๋อในผู้ป่วยที่เป็นโรคอ้วนลงพุง
ผลในการลดน้ำหนักของชาผู่เอ๋อในผู้ป่วยที่เป็นโรคอ้วนลงพุงการศึกษาในผู้ป่วยที่เป็นโรคอ้วนลงพุงชายและหญิง จำนวน 70 คน โดยแบ่งเป็นกลุ่มที่ให้รับประทานแคปซูลสารสกัดชาผู่เอ๋อ (Puerh tea) ขนาด 500 มก. (1 แคปซูล มีสารสกัดชาผู่เอ๋อเท่ากับ 333 มก.) ครั้งละ 1 แคปซูล วันละ 3 เวลา ก่อนอาหาร เป็นเวลา 3 เดือน เปรียบเทียบกับกลุ่มที่ได้รับชาหลอก พบว่าน้ำหนักตัวและค่าดัชนีมวลกาย (BMI) ของกลุ่มที่ได้รับสารสกัดชา มีแนวโน้มลดลง แม้ไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อเทียบกับกลุ่มที่ได้รับชาหลอก และในการศึกษาแยกกลุ่มตามเ...

1078

ฤทธิ์ต้านเชื้อทริพาโนโซมาและเชื้อมาลาเรียของโหระพาช้าง
ฤทธิ์ต้านเชื้อทริพาโนโซมาและเชื้อมาลาเรียของโหระพาช้างการศึกษาฤทธิ์ต้านเชื้อทริพาโนโซมา (Trypanosoma brucei brucei ) เชื้อมาลาเรีย (Plasmodium falciparum ) รวมทั้งความเป็นพิษต่อเซลล์ของน้ำมันหอมระเหยและสารสกัดเอทานอลจากส่วนใบ ลำต้น และเมล็ดของโหระพาช้าง (Ocimum gratissimum Linn) พบว่าน้ำมันหอมระเหยและสารสกัดเอทานอลมีฤทธิ์ต้านเชื้อทั้งสองชนิด แต่มีฤทธิ์ต้านเชื้อมาลาเลียค่อนข้างต่ำ (IC50 >40 มคก./มล.) โดยสารสกัดเอทานอลจากส่วนใบจะมีฤทธิ์ต้านเชื้อทริพาโนโซมาดีที่สุด (IC50 = 1.66 ± 0.48 มคก....

394

ฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์
ฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ angiotensin I-converting จากโปรตีนข้าว ในหนูความดันโลหิตสูงการทดสอบโดยให้โปรตีนข้าว (Oryza sativa  L.) ซึ่งถูก hydrolyzed ด้วยเอนไซม์ protease alcalase เป็นเวลา 2 ชั่วโมง แก่หนูขาวเพศผู้ที่มีความดันโลหิตสูง ( Spontaneously hypertensive rats, SHR) โดยป้อนให้ครั้งเดียว ในขนาด 600 มิลลิกรัม/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม พบว่าความดัน systolic ของหนูลดลง และมีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ angiotensin I-converting (ACE) โดยมีค่าความเข้มข้นที่ยับยั้งได้ 50 % คือ 0.14 มิลลิกรัม/มิลลิลิตร สารที...

113

ความเป็นพิษของสารกลุ่มอัลคิลฟีนอลในใบแป๊ะก๊วย
ความเป็นพิษของสารกลุ่มอัลคิลฟีนอลในใบแป๊ะก๊วย ในการเตรียมสารสกัดมาตรฐานใบแป๊ะก๊วย (Ginkgo biloba L.)50) = 33 ppm แฟรกชั่นที่ประกอบด้วย ginkgolic acids 58 % และ biflavones < 0.02 % มีค่า LD50 = 64 ppm ส่วนแฟรกชั่นที่ประกอบด้วย ginkgolic acids 1 % และ biflavones 16 % มีค่าความเป็นพิษต่ำคือมีค่า LD50 = 4,540 ppm การศึกษานี้ยืนยันความเป็นพิษของ ginkgolic acids และชี้ให้เห็นว่าส่วนประกอบอื่น เช่น biflavones มีผลเสริมความเป็นพิ...

665

การอาเจียนเป็นเลือดที่มีสาเหตุมาจากสารสกัดมะระเหนี่ยวนำให้เกิดแผลในกระเพาะอาหาร
การอาเจียนเป็นเลือดที่มีสาเหตุมาจากสารสกัดมะระเหนี่ยวนำให้เกิดแผลในกระเพาะอาหารมีรายงานจากโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในประเทศอินเดียว่าพบผู้ป่วยชายอายุ 40 ปี รับประทานน้ำมะระเข้มข้นที่ทำเองที่บ้านประมาณ 500 ซีซี ก่อนที่จะมีการเจาะเลือดไปตรวจ ผู้ป่วยบอกว่ามีอาการปวดอย่างรุนแรงบริเวณแถวกระบังลมหรือลิ้นปี่ และอาเจียนเป็นเลือดประมาณ 200 - 300 ซีซี ภายในครึ่งชั่วโมงหลังจากที่รับประทานน้ำมะระเข้มข้นเข้าไป ซึ่งผู้ป่วยไม่ได้เพิ่มเติมสารใดๆ ลงไปในขณะที่เตรียมน้ำมะระเข้มข้น ไม่มีประวัติการใช้แอลกอฮอล์ ยาระงับปว...